Gra o tron Wiki
Advertisement

Bitwa nad Tridentem – bitwa, która ostatecznie ustaliła wynik Rebelii Roberta. Stoczyły ją wojska Rebelii pod dowództwem lorda Roberta Baratheona, lorda Eddarda Starka, lorda Jona Arryna, lorda Hostera Tully oraz siły lojalne Żelaznemu Tronowi, dowodzone przez księcia Rhaegara Targaryena, księcia Lewyna Hammera, ser Barristana Selmy’ego, ser Jonothora Darry.

Tło

Po zwycięstwie rebeliantów w Kamiennym Sepcie, przekonano się, że rebelia stanowi poważne zagrożenie i nie wolno jej lekceważyć. Dlatego też sam książę Rhaegar Targaryen stanął na czele nowej armii, liczącej ponad 40 tysięcy ludzi. W jej skład wchodzili żołnierze, którzy przeżyli bitwę dzwonów, a także rojaliści Targaryenów, którzy do tej pory czekali, licząc na koniec rebelii. Wysłany został również korpus 10 tysięcy dornijczyków. Rebelianci natomiast posiadali mniej niż 40 tysięcy żołnierzy, lecz ich wojska były bardziej zaprawione w boju.

Historia

W bitwie poległ książę Rhaegar Targaryen, co oznaczało początek końca dla całego domu Targaryen. Większość rodów, sprzyjających Szalonemu Królowi, była lojalna właśnie wobec jego syna i następcy, wraz z jego śmiercią poparcie drastycznie spadło.

Advertisement