FANDOM


Got wspomniany Sk wspomniany Nm wspomniany Udw wspomniany Tzs wspomniany Serial wspomniany

Książę Rhaegar Targaryen (wym. /'ɹeɪgɑɹ tɑɹ'gɛəɹiən/), znany również jako Ostatni Smok lub Smoczy Książę – najstarszy syn króla Aerysa II Targaryena i jego siostry-żony Rhaelli. Był księciem Smoczej Skały i dziedzicem Żelaznego Tronu oraz starszym bratem Viserysa i Daenerys. Jego żoną była Elia Martell,z którą miał dwoje dzieci, córkę Rhaenys i syna Aegona. Jego działania i porwanie Lyanny Stark doprowadziło do wybuchu wojny domowej, która zakończyła rządy rodu Smoka nad Westeros. Zginął w pojedynku z Robertem Baratheonem na Rubinowym Brodzie na Tridencie. W serialu HBO jest biologicznym ojcem Jona Snow[4][2][3].

Charakter i wygląd Edytuj

Rhaegar to postać, która umiera jeszcze przed wydarzeniami z sagi Pieśń lodu i ognia, więc niemal wszystkie informacje na jego temat pochodzą z drugiej ręki, poprzez myśli, wspomnienia i opowieści innych bohaterów.

Rhaegar był bardzo inteligentnym i przystojnym mężczyzną. Miał typowe dla Targaryenów fioletowe oczy i srebrnozłote włosy. Zwykle na turnieje lub bitwy zakładał czarny napierśnik ozdobiony rubinami, które ułożone były w taki sposób, aby przypominać czerwonego smoka Targaryenów. Był utalentowanym muzykiem, wojownikiem i rycerzem, choć niewątpliwie miał ogromny talent do miecza, znacznie bardziej kochał on swą harfę, uwielbiał na niej grać i komponować, do tego bardzo lubił czytać książki, zwoje i inne woluminy.

Rhaegar był bardzo skryty, ponury ale również i lubiany (Cersei kiedyś powiedziała, że gdy Targaryenowie odwiedzili Casterly Rock, prości ludzie wiwatowali na cześć lorda Tywina Lannistera dwa razy mocniej, niż na cześć króla Aerysa, ale tylko w połowie tak głośno, jak na cześć Rhaegara), lecz tylko kilku bliskich przyjaciół znało go dość dobrze. W wieku siedemnastu lat został rycerzem i wyrósł na utalentowanego i zdolnego wojownika. Lubił samotnie odwiedzać ruiny Summerhall, znikając i zabierając ze sobą jedynie swoja harfę. Wracał po tygodniu z zupełnie nowymi, melancholijnymi kompozycjami. Był niezwykle kochany, zarówno przez zwykłych ludzi, jak i lordów, tych pierwszych zyskiwał swą prostolinijnością i normalnym sposobem bycia, z kolei tych drugich zyskiwał swymi umiejętnościami perswazji.

Jedyną osobą, którą znała go naprawdę dobrze był ser Arthur Dayne, który był jego najlepszym przyjacielem, innymi przyjaciółmi Rhaegara, którzy również dobrze go znali, byli Jon Connington i ser Barristan Selmy.

Choć Rhaegarowi nieraz zarzucano straszne czyny (robił to głównie Robert Baratheon), to jednak w opinii innych ludzi zyskał nie tylko szacunek ale i oddanie. Wielu szanowało księcia Rhaegara za jego mądrość i umiejętności. Selmy uważał, że byłby najlepszym królem Westeros, lepszym od Roberta, Aerysa, Jaeharysa, czy nawet Aegona.

Historia Edytuj

Wczesne życie Edytuj

Rhaegar urodził się jako pierworodny syn pary książęcej Aerysa Targaryen i jego siostry żony Rhaelli, był wnukiem księcia Smoczej Skały i dziedzica Żelaznego Tronu księcia Jaehaerysa Targaryena, w owym czasie Siedmioma Królestwami władał król Aegon V Targaryen (pradziadek Rhaegara). Książę Rhaegar urodził się w tym samym dniu, w którym nastąpiła Tragedia w Summerhall, w wyniku której zmarli król Aegon, jego pierworodny syn Duncan i znaczna część dworu, wobec czego na Żelaznym Tronie zasiadł dziadek Rhaegara Jaehaerys II, a książę Aerys został nowym księciem Smoczej Skały. Tragedia w Summerhall odcisnęła wielkie piętno na młodym księciu, który w późniejszym życiu nigdy nie zapomniał o tragedii i często sam wracał do ruin pałacu, gdzie spędzał nawet noce. Kiedy po trzech latach sprawowania rządów ostatecznie zmarł król Jaehaerys, jego syn, a ojciec Rhaegara, został koronowany w 259 o. P.[1] na nowego króla Siedmiu Królestw. Rhaegar jako pierworodny syn króla, został jego dziedzicem, księciem Smoczej Skały i dziedzicem Żelaznego Tronu, jednak ze względu na młody wiek nie objął od razu swej siedziby, młodość spędził na dworze ojca w Czerwonej Twierdzy, gdzie służył jako paź.

Jako dziecko książę był niezwykle inteligentnym i utalentowanym chłopcem z ogromnym potencjałem, interesowały go księgi, zwoje, stare przepowiednie i inne tego typu materiały pisane, dzięki czemu zyskiwał ogromne ilości wiedzy. Mimo to był wyśmiewany przez zbrojnych i rycerzy swego ojca, uważali oni, że książę jest słabym molem książkowym i nie będzie dobrym wojownikiem oraz królestwo powinno się spodziewać nowego Baelora Błogosławionego. Rhaegar za mieczem i wojaczką raczej nie przepadał, wolał oddawać się księgom, jednak pewnego dnia wyczytał coś ze swych zwojów, co bardzo odmieniło jego charakter i sposób myślenia. Pewnego zwykłego dnia po przeczytaniu tego tajemniczego teksu, udał się na plac treningowy w Czerwonej Twierdzy i powiedział następujące słowa: „Wygląda na to, że muszę zostać wojownikiem”. Po tych słowach rozpoczął szkolenia w zakresie szermierki, walki na kopie i buzdygany i inne rodzaje broni pod czujnym okiem zamkowego zbrojmistrza, ser Willema Darry’ego. Rhaegar szybko udowodnił, że ma ogromny potencjał do miecza i szybko dał się poznać jako świetny wojownik. Mimo tego, książę najbardziej ze wszystkie kochał nie swój miecz, czy księgi, lecz harfę, był bardzo uzdolnionym muzykiem i artystą, często lubił jeździć do zrujnowanego pałacu Sumerhall i tam układać swe pieśni, które charakteryzowały się melancholią oraz przygnębieniem.

Rhaegar początkowo służył na dworze swego ojca jako paź, najpewniej obsługując w czasie obrad małej rady. Już wtedy zyskał sobie grono najbliższych przyjaciół i stałych towarzyszy. Jego pierwszym przyjacielem i najbliższym, który znał go najbardziej ze wszystkich był ser Arthur Dayne, Miecz Poranka, członek Gwardia Królewskiej jego ojca, któremu ufał najbardziej, bardziej niż ser Barristanowi Selmy’mu. Innym jego przyjacielem był młody dziedzic Gniazda Gryfów arogancki ognistowłosy Jon Connington, który podobnie jak książę służył jako paź, obaj chłopcy szybko się zaprzyjaźnili, a Jon nawet zakochał się w księciu.

Rhaegar ostatecznie wyrósł na bardzo obiecującego księcia, z talentem zarówno do słowa, polityki jak i miecza, był dobrym wojownikiem, zręcznym dyplomatą a do tego artystą. Choć książę był osobą bardzo charyzmatyczną i lubianą, to prywatnie był bardzo skryty, ponury i tajemniczy, wojowanie nie sprawiało mu radości, zamiast tego wolał czytywać księgi i grać na harfie (wielu mówiło, że bardziej kocha on swą harfę niż lance), tylko grono najbliższych przyjaciół znało go dość dobrze, aby przebić się przez jego tajemniczość, jednak nawet oni nie znali księcia tak dobrze jak Miecz Poranka, któremu Srebrny Książę ufał najbardziej. W wieku 17 lat został pasowany na rycerza, prawdopodobnie wtedy objął obowiązki Księcia Smoczej Skały i przeprowadził się na nią.

Rhaegar był postacią bardzo popularną i lubianą, zarówno przez prosty lud (zyskał ich sobie dzięki swej prostolinijności i prostocie) jak i możnych, którzy uważali, że książę będzie lepszym królem, niż jego ojciec. Od najmłodszym lat Rhaegar zyskiwał i poszerzał grono swych przyjaciół i zwolenników. Prócz młodego i bardzo porywistego Jona Conningtona, jego przyjaciółmi byli Myles Mooton i Richard Lonmouth, którzy pierwotnie byli jego giermkami, jednak w pewnym momencie książę pasował ich na rycerzy. Książę miał też rzesze innych przyjaciół i zwolenników, lubił otaczać się młodymi rycerzami i lordami, którzy domagali się zmian.

Książę często odwiedzał swego przyjaciela Jona w Gnieździe Gryfów, w czasie jednych z takich odwiedzin ojciec Jona, lord Armond Connington, starał się przekonać księcia do poparcia go w konflikcie z sąsiadem lordem Morrigenem.

Małżeństwo z księżniczką Dornijską Elią Martell Edytuj

Elia Martell

Elia Martell, żona księcia Rhaegara.

Rhaegar był zmuszony obserwować, jak jego ojciec i matka znienawidzili się nawzajem oraz jak ojciec pogrąża się coraz bardziej w szaleństwie. W owym czasie jego matka rodziła cały czas martwe dzieci, co wprawiało Aerysa w jeszcze większe szaleństwo, lecz w końcu w 276 o. P., za piątym razem królowa Rhaella urodziła w końcu zdrowego chłopca, Viserysa Targaryena, co znacząco poprawiło stan psychiczny króla. Na cześć narodzin drugiego królewskiego syna, Królewski Namiestnik lord Casterly Rock i Namiestnik Zachodu Tywin Lannister zorganizował wielki turniej w Lannisporcie. Książę Rhaegar wziął udział w turnieju na cześć brata, gdzie spisał się wyjątkowo dobrze, wysadzając z siodła wielu doświadczony i wykwalifikowanych rycerzy. Udało mu się zrzucić z siodła miedzy innymi Barristana Selmy’ego oraz braci lorda Tywina, ser Tygetta i Geriona Lannisterów, jednak sam został wysadzony z siodła przez swego przyjaciela Arthura. Na tym turnieju doszło do pierwszego ostrego nieporozumienia między królem Aerysem a jego namiestnikiem Tywinem. Złoty Lew zamierzał przypieczętować swą pozycje w królestwie, wydając swą jedyną córkę Cersei Lannister za księcia Rhaegara, jednak Aerys stanowczo odmówił, czym upokorzył swego namiestnika, twierdząc że ma lepszą partie dla swego syna. Rozpoczął się wtedy wewnętrzny konflikt między dawnymi przyjaciółmi. Rhaegar brał udział w turnieju w Końcu Burzy, gdzie popisał się doskonałymi umiejętnościami pokonują lorda Steffona Baratheona, Jasona Mallistera oraz księcia Oberyna Martella, ser Simona Toyne, a nawet ser Arthura Dayne’a. Jednak w ostatecznym starciu został wysadzony z siodła przez ser Barristana Śmiałego.

Aerys zamierzał wydać Rhaegara zgodnie z dawnymi tradycjami Valyrii, czyli za swą siostrę lub krewną, jednak, jako że nie mógł on spłodzić żadnej córki, Aerys zdecydował się znaleźć małżonkę dla swego pierworodnego w Volantis (dawnej valyriańskiej koloni). W tym celu wysłał swego przyjaciela i kuzyna lorda Protektora Krainy Burzy i lorda Końca Burzy Steffona Baratheona razem z żoną, lady Cassaną Estermont, aby ci wyszukali odpowiednią kandydatkę na żonę następcy tronu spośród volanteńskich rodów. Wyprawa okazała się daremna, a na domiar złego, pod jej koniec lord Steffon zginął z żoną i cała załogą.

Ostatecznie Aerys postanowił wydać swego syna za Dornijską księżniczkę Elie Martell, córkę księżnej Dorne, tak więc w 279 o. P. para była ze sobą zaręczona, a rok później odbyło się wielkie wesele pary książęcej, książę Rhaegar poślubił w Wielkim Sepcie Baelora Elię, a następnie po ceremonii ślubnej przeprowadził się razem z żoną do swej rezydencji na Smoczej Skale. W ślubie Rhaegara nie uczestniczył jego ojciec i brat Viserys, ponieważ Szalony Król obawiał się zamachu na swe życie lub drugiego syna. Podczas pierwszego roku swego małżeństwa para książęca spłodziła dziecko, w skutek czego Elia urodziła dziewczynkę na Smoczej Skale, którą Smoczy Książę nazwał Rhaenys (na pamiątkę siostry – żony Aegona Zdobywcy, Rhaenysy). Rhaegar był szczęśliwy z narodzin córki, a jego małżeństwo z żoną było dobre, co prawda nie było zbyt romantyczne, ale wydawało się szczęśliwe. Elia była znana jako dobra, miła i łagodna, a książę lubił ją. Jednak była bardzo chorowita i delikatna, pierwsza ciąża i poród tak bardzo ją wycieńczyły, że nie mogła wstawać od łoża przez pół roku. Kiedy w końcu Elia poczuła się na tyle zdrowa, aby wstać z łoża i podróżować, Rhaegar zdecydował się odwiedzić ojca w stolicy i zaprezentować swą córkę. Kiedy przybyli do Czerwonej Twierdzy, babka Rhaenys, królowa Rhaella serdecznie przytuliła swą wnuczkę, lecz król Aerys odmówił wzięcia dziecka na ramiona, twierdząc, że pachnie Dorne. Ten incydent wyraźnie zdenerwował Rhaegara, dystans pomiędzy synem a ojcem wyraźnie się zwiększał.

Rok później, w 281 o. P. narodził się syn Rhaegara, Aegon. Poród drugiego dziecka dla Eli był czymś niezwykle wyczerpujący i niebezpiecznym, księżna o mało nie przypłaciła narodzin syna życiem. Rhaegar w tym czasie był owładnięty wizją przepowiedni o Księciu, Którego Obiecano. Był przekonany, że to nie on jest wybrańcem, jak wielu sądziło, lecz jego syn, o czym zresztą napisał w liście do Aemona Targaryena. Dowodem na to miało być pojawienie się czerwonej gwiazdy na niebie w chwili narodzin księcia Aegona. Rhaegar w tym czasie był tak bardzo owładnięty wizją powrotu wybrańca, że pragnął odtworzenia dawnego legendarnego trio, Aegona i jego sióstr. Pragnął jeszcze jednego dziecka, które wypełniłoby przepowiednie (smok ma mieć trzy głowy), jednak po porodzie Aegona Elia nie była w stanie dać Rhaegarowi więcej dzieci, jej maesterzy stwierdzili, że następna ciąża ją zabije, lecz potrzebne było jeszcze jedno dziecko. Już po śmierci Rhaegara, Goździk czyta z ksiąg jednego z Septonów, że ich małżeństwo zostało jednak potajemnie unieważnione, prawdopodobnie na życzenie Rhaegara. Wkrótce potem Smoczy Książę ponownie bierze ślub, z Lyanną Stark.

Turniej w Harrenhal Edytuj

Rhaegar również w tym czasie obserwował coraz większe szaleństwo i okrucieństwo swego ojca. Po Buncie Duskendale stał się jeszcze gorszym człowiekiem, znacznie bardziej okrutniejszym i bezwzględnym. Wielu lordów i możny królestwa widziała w Księciu Smoczej Skały lepszego kandydata do Żelaznego Tronu. W 281 o. P. lord Harrenhal Walter Whent (po rozmowie ze swym bratem, królewskim gwardzistą ser Oswellem Whentem) ogłosił wielki turniej. Miał on oficjalnie zaprezentować bogactwo i prestiż rodu Whentów, jednak prawdziwy cel turnieju mógł być inny. Wielu uważało, że turniej był zorganizowany z inicjatywy Rhaegara i miał on na celu zebranie jak największej liczby lordów z całego Westeros. Rhaegar, prawdopodobnie zdając sobie sprawę, że dalsze poczynania jego ojca doprowadzą do tragedii, postanowił przejąć tron, w tym celu chciał zebrać lordów i przekształcić turniej w nową Wielką Radę, która pozbawiłaby Aerysa tronu. Plan wydawał się majstersztykiem, jednak Aerys dowiedział się o możliwym zagrożeniu od swego starszego na szeptaczami, lorda Varysa i postanowił osobiście wziąć udział w turnieju.

Wielki turniej odbył się w 281 o. P. w roku Fałszywej Wiosny i rzeczywiście turniej okazał się wielkim wydarzeniem, na który zjechała się rodzina królewska i wielu możnych oraz rycerzy z całego Westeros, zarówno z południa jak i nawet z Północy. W czasie turnieju na prośbę lorda Tywina Lannistera pasował na rycerza ser Gregora Clegana. To właśnie podczas turnieju, Rhaegar poznał Lyannę Stark, córkę lorda Winterfell i Namiestnika Północy, pochodzącą w Winterfell bardzo piękną, atrakcją i inteligentną kobietę, która zrobiła na nim wielkie wrażenie. Rhaegar zakochał się w pięknej wilczycy, jednak doskonale zdawał sobie sprawę, że jest żonaty, jednak z drugiej strony potrzebował jeszcze jednego potomka, a Targaryenowie zawsze mogli wybrnąć z takich sytuacji. Smoczy Książę był zapatrzony w Aegona Zdobywce oraz jego siostry i bardzo możliwe, że wzorem swego przodka chciał wziąć sobie dwie żony. Poligamia była wśród Targaryenów prawdziwym wyjątkiem, ale legalnym. Rhaegar zauroczony w wilczycy zupełnie zapominał o swym pierwotnym planie pozbawienia ojca korony i skupił się na zyskaniu nowej miłości.

Choć książę był doskonałym rycerzem, nigdy nie udało mu się wygrać żadnego turnieju. Jednak w Harrenhal dał prawdziwy popis swych umiejętności, wysadzając z siodła wielu rycerzy, w tym nawet królewską gwardię oraz legendarnego Arthura Dayne’a, a w finałowym starciu pokonał ser Barristana Śmiałego. W chwili swego zwycięstwa Rhaegar miał ukoronować swą wybrankę na królową miłości i piękna. Rhaegar na oczach całego Westeros ominął swą żonę i złożył wieniec z Zimowych Róż na kolanach pięknej Lyanny.

To wydarzenia stało się aktem zapalnym, który miał doprowadzić dynastie Smoków do upadku

Rebelia Roberta Baratheona Edytuj

Czyn Rhaegara wywołał oburzenie w całym królestwie, oburzeni takim traktowaniem byli Starkowie oraz narzeczony Lyanny, lord Robert Baratheon lord Protektor Krainy Burzy i lord Końca Burzy, krewniak króla. Oburzona była rodzina Martellów, brat Elii księże Doran Martell nie ukrywał, że potępia Rhaegara za to i że jego siostrze należy się szacunek. Rhaegar zdawał się tym nie przejmować i zupełnie nie docenił sytuacji.

Dalszy ciąg wydarzeń jest niepewny, rok po turnieju książę Rhaegar porwał, uprowadził Lyannę. Jest możliwe, że nie doszło do żadnego porwania, a Lyanna poszła z księciem dobrowolnie. Para kochanków w tajemniczy sposób zniknęła nagle, wielu uważało, że Rhaegar zaszył się razem z wilczycą w Czerwonych Górach w Dorne, gdzie zamieszkał w Wieży Radości. Zniknięcie Lyanny doprowadziło do wybuchu Rebelii Roberta Baratheona. Po pewny czasie lord Rickard Stark udał się do Królewskiej Przystani razem ze swym pierworodnym synem Brandonem Starkiem i garścią innych szlachciców, domagając się ukarania księcia i oddania Lyanny. Szalony Król rozkazał wszystkich zamordować, te wydarzenia doprowadził do wybuchu rebelii. Narzeczony Lyanny lord Robert Baratheon, drugi syn lord Rickarda, brat Lyanny i nowy lord Winterfell Eddard Stark oraz lord Orlego Gniazda i Namiestnik Wschodu Jon Arryn podnieśli swe sztandary przeciwko dynastii Smoków. Do walki z Żelaznym Tronem stanęła Północ, Dolina Arrynów, Krainy Burzy oraz, w późniejszym etapie walk, Dorzecze, którego senior, lord Hoster Tully, przyłączył się do rebeliantów (w zamian za to Arryn i Stark poślubili jego córki). Kiedy Siedem Królestw ogarniała wojna, Rhaegara nigdzie nie można była znaleźć, w końcu król Aerys zdecydował się wysłać po swego syna trzech gwardzistów Arthur Dayne Miecza Poranka, Oswella Whenta oraz lorda dowódcę Gwardii Królewskiej Gerolda Hightowera. Dopiero po przegranej lojalistów w Bitwie Dzwonów Rhaegar wyszedł z ukrycia i wrócił do Włości Korony z armią maszerującą z Dorne. Rhaegar pozostawił w wieży Radości trzech swych gwardzistów, a sam stanął na czele armii rojalistów korony. W wyniku bitwy Dzwonów nowy królewski namiestnik i przyjaciel księcia lord Jon Connington został pokonany i wygnany z królestwa przez Szalonego Króla, a inny przyjaciel Rhaegara, ser Myles Mooton został zabity.

Bitwa nad Tridentem i śmierć Edytuj

Rhaegar na czele armi

Rhaegar na czele armii rojalistów.

Sytuacja rojalistów była raczej kiepska, Rhaegar dowodził armią z Włości Korony, odziałam z Dorzecza które pozostały lojalne wobec Żelaznego Tronu i 10 tysięcy Dornijczyków, którymi dowodził książę Lewyn Martell oraz niedobitkami z Bitwy Dzwonów i innych potyczek. Tym czasem armia rebeliantów z Robertem na czele po zwycięstwie w Bitwie Dzwonów nad Jonem Conningtonem, maszerowała przez Dorzecza na Królewską Przystań. Rhaegar postanowił zagrodzić wrogowi drogę blokując przejście przez brody Tridentu. Rhaegar miał czterdziestotysięczną armię, zaś Robert dysponował 35 tysiącami, lecz jego wojska były bitne i zaprawione w bojach, z kolei armia Rhaegara
Robert Baratehon vs Rhaegar

Robert vs Rhaegar.

była niedoświadczona, składająca się z zielonych chłopaków. Obie armie spotkały u brodach i wtedy atakiem rebeliantów na lewą flankę dornijczyków rozpoczęła się bitwa. Księciu w bitwie towarzyszyli trzej rycerze gwardii królewskiej ser Barristan Selmy, książę Lewyn Martell oraz ser Jonothor Darry.

W trakcie bitwy Rhaegar osobiście spotkał się z Uzurpatorem, gdzie stoczyli zawzięty pojedynek w brodach rzeki. Rhaegar, mimo że zadał więcej cięć mieczem, został powalony na ziemię i zabity wielkim młotem bojowym Roberta, aż posypały się rubiny z jego napierśnika, Ostatni smok zmarł z imieniem ukochanej kobiety na ustach. Na pamiątkę tego wydarzenia, miejsce w którym zginął książę, nazywane jest Rubinowym Brodem. Jego śmierć ostatecznie pogrzebała szanse na wygraną przez Targaryenów. Niedługo po jego śmierci, jego żona i dzieci zostały zamordowane przez ser Gregora Clegane’a i ser Amory’ego Lorcha.

Małżeństwo, Potomstwo i Dziedzictwo Edytuj

Rhaegar poślubił w 280 o. P. w Wielkim Sepcie Baelora w Królewskiej Przystani, dornijską księżniczkę Elie Martell, córkę księżnej Dorne i siostrę Dorana Martell. Choć ich małżeństwo nie było romantyczne wielu uważało, że była szczęśliwe, gdyż Elia i Rhaegar lubili się nawzajem. Para miała dwoje dzieci :

  • Księżniczka Rhaenys Tagaryen (280 o. P. – 283 o. P.) – pierworodne dziecko i córka pary książęcej. Została zamordowana w czasie Splądrowania Królewskiej Przystani przez ser Amoryego Lorcha
  • Książę Aegon Targaryen (282 o. P.) – drugie dziecko i pierworodny syn pary książęcej, uważa się że został zamordowany przez Gregora Clegane’a, okazuje się jednak, że chłopiec przeżył, ukryty przez Varysa.

Rhaegar w czasie turnieju w Harrenhal poznał i zakochał się w pochodzącej z Północy Lyannie Stark, córkę lorda Winterfell i Namiestnika Północy Rickarda Starka i lady Lyarra Stark. Smoczy Książę uciekł razem ze Statków są. Przez prawie pół roku ukrywali się razem w wieży w Dorne. Ostatecznie jednak Rhaegar unieważnił małżeństwo z Elią i szybko potajemnie poślubił Lyannę, podczas tajnej ceremonii w Dorne. Z tego małżeństwa miał jedno dziecko:

  • Książę Jon Snow  (283 o. P.) – pierwsze dziecko Lyanny i Rhaegara. Wychowywany jako bękart swojego stryja, Neda Stark w Winterfell. Dołączył do Nocnej Straży, aż do jego zabójstwa. Po wskrzeszeniu przez Melisandre i Bitwie Bękartów, ogłoszony Królem Północy.

Mimo niechlubnej śmierci, Rhaegar został zapamiętany przez wielu jako dobry człowiek i bardzo obiecujący książę. Wielu lojalistów Targaryeński otwarcie twierdziło, że Smoczy Książę byłby lepszym królem, niż jego ojciec. Wśród zwykłych ludzi został zapamiętany jako Ostatni Smok, mimo tego, iż doprowadził do wojny i upadku swego rodu, jest bardzo ceniony przez ludzi. Jego siostra Daenerys mimo, iż nigdy go nie poznała, głęboko go ceniła, tak samo jak Viserys.

Książki Edytuj

Gra o tron Edytuj

Wspomniany

Eddard Stark wspominając siostrę i upodobania Roberta do domów publicznych dochodzi do wniosku, iż Rhaegar nie był typem mężczyzny odwiedzającego takie przybytki.

  • Daenerys pragnie nazwać swojego syna Rhaego, na cześć Rhaegara.

Starcie królów Edytuj

Wspomniany

Pojawienia Edytuj

POJAWIENIA W SEZONIE VII
Smocza Skała Zrodzona z Burzy Sprawiedliwość królowej Łupy wojenne
Wschodnia Strażnica Za Murem Smok i Wilk*

* – pojawia się w retrospekcji.

Galeria Edytuj

GoT stub

Ta strona to zalążek artykułu.
Jeśli możesz, rozbuduj go, wprowadzając brakującą zawartość.



Przypisy Edytuj

  1. 1,0 1,1 o. P. – od Podboju Aegona.
  2. 2,0 2,1 Gra o tron, sezon 6, „Wichry Zimy”.
  3. 3,0 3,1 Gra o tron, sezon 7, „[[]]”.
  4. HBO właśnie potwierdził fanowską teorię z Gry o tron – „R+L=J” (ang.). TheNextWeb.com. [dostęp 2017-02-26].


v  d  e
Lord: Królowa Daenerys Targaryen Dziedzic: brak
Dom Targaryen
Siedziba: Smocza Skała Ziemie: Smocza Skała
Tytuł(y): Królowa Meereen • Khaleesi Wielkiego Morza Traw • Królowa Andalów, Rhoynarów i Pierwszych Ludzi (pretendent) • Władca Siedmiu Królestw (pretendent) • Protektor Królestwa (pretendent)
Przodkowie:Aegon IVisenyaRhaenys TargaryenAenys IMaegor IRhaena TargaryenAegon TargaryenJaehaerys I TargaryenAlysanne TargaryenViserys I TargaryenRhaenys TargaryenDaemonAemma ArrynRhaenyraAlicent HightowerAegon IIHelaena TargaryenAemondAegon IIIViserys II TargaryenJaehaeraJaehaerys IIMaelorDaeron IBaelor IAegon IVNaerysAemon SmokDaenaRhaenaElaenaDaeron IIDaenerys ze Słonecznej WłóczniMyriah MartellDaemon BlackfyreBrynden RiversAegor RiversShiera SeastarBaelor Łamacz WłóczniAerys IAelinorRhaegelMaekar IDyanna DayneAerion Jasny PłomieńAegon VDuncan MałyDaeron
Zmarli członkowie:Aerys IIRhaella TargaryenRhaegar TargaryenElia MartellRhaenys IIAegon VIViserys TargaryenKhal DrogoRhaegoAemon
Domownicy:Jorah MormontTyrion LannisterBarristan SelmyRakharoKovarroAggoIrriDoreahJhiquiMalakhoMissandeiSzary RobakDaario NaharisMossador

Ad blocker interference detected!


Wikia is a free-to-use site that makes money from advertising. We have a modified experience for viewers using ad blockers

Wikia is not accessible if you’ve made further modifications. Remove the custom ad blocker rule(s) and the page will load as expected.